Μια Ελληνίδα, η πρώτη γυναίκα μαέστρος στη Συμφωνική Ορχήστρα του Κονρό, στο Τέξας

Life

H Άννα- Μαρία Γκούνη είναι η πρώτη γυναίκα μαέστρος και μουσική διευθύντρια της Συμφωνικής Ορχήστρας του Κονρό (Conroe Symphony Orchestra), στο Τέξας των ΗΠΑ.

Η ίδια εμπνέεται από τον Θεόδωρο Κουρεντζή, θαυμάζει τον μυθικό Δημήτρη Μητρόπουλο και μπορεί να μην ήξερε από μικρή ότι θα γίνει μαέστρος, ωστόσο η παρότρυνση των γονιών της να μάθει πιάνο και η εμπειρία της στην παιδική χορωδία του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ, την οδήγησαν στον δρόμο της μουσικής.

Με προπτυχιακές σπουδές στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και πλέον σε διαδικασία απόκτησης διδακτορικού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον, η νεαρή Ελληνίδα μαέστρος, που οι καθηγητές της τη χαρακτηρίζουν «φυσικό ταλέντο», καλείται να διαχειριστεί την πρόκληση της διεύθυνσης μιας ορχήστρας εν μέσω πανδημίας.

Οι πρόβες δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει, λόγω της υγειονομικής κατάστασης, αλλά η ίδια ανυπομονεί, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, να πιάσει μπαγκέτα και να οδηγήσει το μουσικό σύνολο στην πρώτη του συναυλία, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν, το προσεχές καλοκαίρι. Μάλιστα, είχε την ευκαιρία να συναντήσει -με όλα τα μέτρα- τα μέλη της ορχήστρας (κυρίως εθελοντές) καθώς ήθελε να τους γνωρίσει προσωπικά προτού βρεθεί μπροστά τους στο πόντιουμ.

@ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα πρώτα μουσικά βήματα

Η Άννα- Μαρία Γκούνη γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα και η πρώτη της επαφή με τη μουσική ήταν σε ηλικία μόλις 7 ετών, όταν οι γονείς της την έγραψαν στο ωδείο. Ήταν τότε που άρχισε να ξεδιπλώνεται μπροστά της ένας κόσμος γεμάτος παρτιρούρες με νότες και την έκανε να θέλει να φοιτήσει στο μουσικό γυμνάσιο- λύκειο της Παλλήνης και στη συνέχεια στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου.

Υπήρξε τυχερή που όσο ήταν ακόμη παιδί υπήρχε η παιδική χορωδία του Τρίτου Προγράμματος στην ΕΡΤ και την έκανε να δει πιο σοβαρά τον μουσικό κόσμο. «Κάθε Σαββατοκύριακο, 3-4 ώρες τις περνάγαμε στην ΕΡΤ. Κι όποτε τύχαινε να έχει και η ορχήστρα πρόβα στα διπλανά στούντιο, ήταν ο μαγικός κόσμος: όποτε έβλεπα την ορχήστρα τρύπωνα από τις πόρτες να κοιτάξω λίγο τι συνέβαινε εκεί μέσα. Τα όργανα, τους μαέστρους, τους μουσικούς… Κάπως έτσι μπήκε ο σπόρος να γίνω μαέστρος», θυμάται.

Ως φοιτήτρια στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο επέλεξε την κατεύθυνση της Διεύθυνσης Ορχήστρας υπό τον καθηγητή Μίλτο Λογιάδη, τον οποίο γνώριζε μέσα από συναυλίες του και την είχε εντυπωσιάσει τόσο για τη μουσική του δουλειά όσο και για την προσωπικότητά του. Στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών ήταν που ήρθε σε επαφή και με τον καθηγητή πιάνου Λάμπη Βασιλειάδη, ο οποίος την παρότρυνε να συνεχίσει τις σπουδές της στις ΗΠΑ.

Μετά την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού της, επέστρεψε στην Ελλάδα και οι καλοκαιρινές διακοπές τη βρήκαν στην Αμοργό, όπου η ηρεμία του νησιού -κατάλληλη για μελέτη και έρευνα- και οι καλοσυνάτοι άνθρωποι την κέρδισαν αμέσως. Το κενό δε, που είχε δημιουργήσει η αποχώρηση της δασκάλας μουσικής από το νησί και η ανάγκη των ανθρώπων να εκφραστούν με ήχους την οδήγησαν να πάρει την απόφαση και να μείνει στην Αμοργό για σχεδόν έναν χρόνο.

Ο Θεόδωρος Κουρεντζής την εμπνέει κι έχει κρατήσει ένα απόκομμα εφημερίδας από την εποχή που δεν ήταν ακόμη τόσο γνωστός όσο σήμερα. «Έίχε μια στάση σώματος που έμοιαζε σαν να ήταν σε “θέωση”. Τον είδα και είπα, αυτός ο άνθρωπος κάνει κάτι πολύ σπουδαίο. Και επιβεβαιώνεται αυτό. Το έργο του, εμένα προσωπικά μού δίνει πολλή έμπνευση. Όπως και το να τον ακούω να μιλάει», λέει. Θαυμάζει επίσης πολύ τον μυθικό μαέστρο Δημήτρη Μητρόπουλο, «που εκτός από σπουδαίος μαέστρος και μουσικός που είχε κατακτήσει την επιστήμη της μουσικής, ήταν και πολύ ολοκληρωμένη προσωπικότητα ως άνθρωπος».

@ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η παύση στην πράξη της μουσικής

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι μαέστροι κατέβασαν την μπαγκέτα τους και οι ορχήστρες σίγησαν.

Πώς βιώνει η ίδια αυτή την παύση; «Σκέφτομαι έναν παραλληλισμό. Σίγουρα η πανδημία ήταν μια παύση στη μουσική. Στην πράξη της μουσικής έχουμε τον ήχο κι έχουμε τον μη ήχο, ο οποίος είναι επίσης πολύ σημαντικός. Οι παύσεις και το πού είναι τοποθετημένες μέσα σ’ ένα έργο μας δίνουν κάποιες πληροφορίες γι αυτό. Απαντούν σε κάποια ερωτήματα. Γιατί μπήκε εκεί η παύση, τι συμβολίζει; Οπότε για μένα κάτι συμβολίζει και αυτή η φάση. Προσπαθώ να δω το ποτήρι μισογεμάτο και να δω κάτι θετικό -αν υπάρχει- σ’ αυτή την κατάσταση. Και ναι, ήταν και είναι μια ευκαιρία να επαναπροσδιοριστούμε, να δούμε τι συνέβη, γιατί μας συνέβη αυτό, τι είναι προβληματικό στην κοινωνία μας και να προσπαθήσουμε να το διορθώσουμε», εξηγεί.

Στην Αμερική, η Άννα- Μαρία Γκούνη βρήκε μια απροσδόκητη αγκαλιά, αυτή της ομογένειας. Μάλιστα, όταν προσκαλούσε κόσμο στην πρώτη της συναυλία, σε μια επίσκεψή της στο προξενείο, όπου είχε πάει για να τακτοποιήσει κάποια χαρτιά, δεν πίστευε ότι θα ανταποκρινόταν τόσο ο ίδιος ο πρόξενος όσο και κάποιοι άλλοι Έλληνες. Οι δε δεσμοί της με την ομογένεια ενισχύθηκαν κατά την τελετή παραλαβής ενός βραβείου από τη Hellenic Society of Texas και «πλέον έχουμε πολύ συχνή επαφή μεταξύ μας», όπως λέει, συμπληρώνοντας πως όλο αυτό της δίνει δύναμη.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *